දිගැසියේ

නුඹේ සිනා මගෙ සිත යට කඳුළු බිඳක් ඉතිරි කලා________

        දෙනෙත් වසාගත් වනම මා මොහොතක් කල්පනාවට වැටුනෙමි.හිස් කඩදාසියක් සහ පැන්සල් කොටයක් මා අත වෙයි.මගේ ජීවිතය ගැන හිතට එන දෙයක් ලියා තබා හෝ සැනසීමක් අත් කර ගැනීමට සිතුවද මා සිතට දැනෙන්නේ කියාගත නොහැකි හිස් බවකි.මා යනු කවරෙක්ද? පරාජිත ඊර්ෂ්‍යාකාරයෙකි.එහෙත් මා එසේ සිතීම සාධාරණද? සෑම මිනිසෙකු තුලම පරාජිතයකු සහ ඊර්ෂ්‍යාකාරයකු ජීවත් නොවන්නේද?

අතීතය ගැන සිතීමෙන් ඵලක් නැත.මා ජීවිතය නැවතත් ආරම්ඹ්හ කල යුතුය.මා මෙසේ සිතන්නේ කී වෙනි වතාවටදැයි මම නොදන්නෙමි.

 අඳුර වැටීමත් පෙර දැල්වූ විදුලි බල්බයේ ආලෝකයෙන් නිදන කාමරය එළිය වැටී ඇත.එහෙත් අඳුරෙන් වැසී ඇති මගේ සිත ආලෝකමත් කිරීමට එයට හැකියාවක් නැත්තේය.යන්තමට බඩගින්නක් දැනුන නිසාදෝ නොදැනුවත්වම මට බිත්ති ඔරලෝසුව දෙස බැලිනි.වෙලාව අට පසු වී ඇත.මා අතැති කඩදාසිය තවමත් හිස්ය.එය ගුලි කර විසි කර දමා මා හුන් තැනින් නැඟිට සිගරට්ටුවක් දල්වාගෙන ජනේලය අසලට ගොස් සිට ගතිමි.

 ගිනිගත් සිගරට් කොටය අගින් ඉපිද මගේ මුවඟින් වා තලයට මුහු වන දුම් වළලු මෙන් මගේ අතීතයද මේ රෑ අහසට එක් කර හරින්නට ඇත්නම්.

 අවසන් වරට ඇය හා මා තනිව මුණගැසුණු දිනය මට මේ මොහොතේ පවා ඒ අයුරින්ම සිහියට නැඟිය හැක.පෙර සිදු වූ අනෙක් සියළු දේ සිතින් මකා දැමීමට හැකි වූවානම් මේ සිදු වීම අමතක කල නොහැක්කේ මන්ද?

 දෙනෙත් කඳුලින් බරව තිබුනද අපහසුවෙන් මා සමඟ සිනාසී විටෙන් විට බිම බැලූ ඇගේ මුහුණ සිහියට නැඟෙන හැම මොහොතකම මගේ සිත වේදනාවට පත් වෙයි.

   ඇගේ මවාගත් සිනහව මට පැවසුවේ කුමක්ද? මා පව්කාරයෙකු බව නොවේද?

           
        හදවත තදකර
        අල්ලා සිටි නුඹ
        මා මුවඟින්
        පැනයන
        දුම් රැළි එක දෙක
        එක්කර 
        සැතපී ඒ මත
        පාවෙයි අහසට
        හදවත බර කර



    ඉතිරිය මතුවට...

 

***************************************************************************

ප.ලි. - හිතට ආපු අදහසක් කතාවක් කරන්න දරපු උත්සාහයක්. මේක ඇත්ත කතාවක් නම් නෙමෙයි. පිරිමි ඇසකින් බලල කතාව ලියන්න ගත්ත නිස පොඩි චකිතයක් තියෙනව.. මේක කියවල අඩු පාඩු කියල සහයෝගයක් දෙයි කියල බලපොරොත්තු වෙනව.